23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nın Tarihçesi

23 Nisan, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılışından bir yıl sonra, 1921 yılında kabul edilen bir yasa ile milli bayram olarak belirlenmiştir. Bu kanunun ilk maddesinde, Meclis’in açıldığı günün milli bayram olduğu ifade edilirken, ikinci maddede uygulama sorumluluğu Meclis’e verilmiştir. Söz konusu yasa, 2 Mayıs 1921 tarihli Resmi Gazete’de yayımlandı.

1921 yılından itibaren kutlanmaya başlanan 23 Nisan’da çocuklar etkinliklerde ön planda yer aldı. Mustafa Kemal Atatürk, 1929 yılında bu bayramı çocuklara armağan ederek 23 Nisan’ı Çocuk Bayramı olarak ilan etti. Böylece bu bayram, dünyada çocuklara adanan ilk ve tek bayram olma özelliğini kazandı.

Saltanatın kaldırıldığı 1 Kasım 1922 tarihi boyunca “Milli Hakimiyet Bayramı” olarak anılsa da zamanla bu kutlamaların önemi azalmıştır. 27 Mayıs 1935’te çıkarılan yeni bir yasa ile 23 Nisan, “Ulusal Egemenlik Bayramı” olarak yeniden tanımlanmış ve bayramın 22 Nisan öğleden sonra başlayıp 23 Nisan boyunca devam edeceği belirtilmiştir.

Atatürk, görevde bulunduğu süre içinde 23 Nisan haftalarında çocukları makamında ağırladı. Bu gelenek, zamanla devlet yöneticileri arasında yaygınlaştı ve çocukların temsili olarak makam koltuklarına oturduğu sembolik bir uygulama haline geldi.

1979 yılında altı ülkenin katılımıyla uluslararası nitelik kazanan 23 Nisan, her yıl farklı ülkelerden çocukların Türkiye’ye gelmesiyle dünya çapında kutlanan bir etkinliğe dönüştü. 1983 yılında yasada yapılan değişiklikle bayramın adı “Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı” olarak güncellenmiştir.